Leintje in India & in de trein & komt thuis

Leintje is nu echt in India,
Voor een bliksem snel bezoek
Varanasi, Agra en dan naar Delhi
Met de trein, riksja en tuktuk

De treinreis gaat niet zonder moeite
Ons Kharma zit ons in de weg
Maar na wat muntjes voor de armen
Was het toch nog fan-Taj-tisch zeg


Namasté,

Ik ben weer terug! Maar mijn laatste weekje zat ook nog vol avonturen. En het waren zoveel indrukken in zo’n korte tijd, dat ik eigenlijk nog geen goede mening over India heb kunnen vormen. Mensen waren niet zo opdringerig als mij was verteld, het was niet zo druk als waar ik bang voor was, en smerig… dat is het overal in Azie wel een beetje. Toch waren de mensen gewoon niet zo aardig. Ze spraken je alleen aan omdat ze iets (geld) van je willen, en je wordt afgezet waar je bij staat. Daar wordt je erg achterdochtig van, en dat is dan weer wat lastig genieten… Toch hebben we maar liefst 6 aardige en oprechte Indiers ontmoet, denken we…


Varanasi

Maar eerst Varanasi. Een van de oudste steden ter wereld, bekend van de Ganges en de heilige rituelen die aan de oever, op de ghats worden uitgevoerd. Met een bootje hebben we het hele schouwspel mogen aanschouwen:
- Buffels die het water in worden gedreven en onderweg nog even aan een T-shirt knabbelen van een Indier die zich net in de rivier aan het wassen is.
- Mannen en jongens die wat badderen of een spelletje spelen in het water, of cricket op de ghat.
- Ghats die soms erg leuke namen hebben, zoals Gay-Ghat.
- Huizen van oude Marahaja’s uit heel India, want als je zo dicht bij de rivier sterft, ga je meteen naar nirwana.
- En natuurlijk ook de crematie Ghats, die hier nog stoïcijnser over komen dan in Pashupatinath. Voor een volledige verbranding heb je 2 kg hout nodig per kg lichaamsgewicht. Het hout moet op de Ghat gekocht worden om illegale verbrandingen te voorkomen. Als je het ‘goede’ hout niet kunt betalen, is er ook goedkoper hout (ong 2euro per kg). Als je zelfs hier geen geld voor hebt zit er nog maar 1 ding op: Of je wordt niet geheel verbrand in de Ganges geschoven, of je crematie vind (heel sfeervol) in de elektrische over plaats. De torens staan scheef en ze roken continu.
Na een kort bezoekje aan deze Ghat, worden we ‘gedwongen’ even langs het armenhuis te lopen om wat geld te geven aan de ouderen daar, zodat ze hout kunnen kopen. We worden gezegend door de zuster en mogen daarna geld geven: ‘1 of 2kg hout is een normale donatie voor een student’. Er gaat toch oplichters-lampje bij ons branden, dus we betalen samen een kg en gaan er snel vandoor. Zou de zuster ons nu vervloeken of haar zegen terugnemen?


Indian Railway

Na een zeer geslaagde eerste treinreis van Gorakhpur naar Varanasi hebben we wel vertrouwen gekregen in onze komende treinreis naar Agra. We maakte ons namelijk wat zorgen, aangezien er tijdens het boeken alleen nog kaartjes beschikbaar waren voor een trein vanaf een stationnetje 20km buiten Varanasi,om 3 uur ’s nachts, waarbij onze bedden niet bij elkaar in de buurt liggen. Klinkt alsof er niks mis kan gaan, toch?
Na een lange taxi rit komen we aan op het station: Geen info-borden, dus maar eens navragen bij de stationmanager (ofzo) van welk perron onze trein zal vertrekken. ‘Hij is gecanceld’ zegt een grapjas, ‘Nee, dat is niet waar, kom zo maar even terug voor verdere info’, zegt een ander. Hmm, dubieus, maar het zal wel goedkomen, we hadden in ons hotel nog gecheckt dat de trein op tijd reed.
Een uur later blijkt het toch niet goed te komen. Gecanceld vanwege december mist… we moeten een nieuw kaartje kopen voor de trein van morgenochtend.
Laat ik het zo zeggen dat het even duurde voordat we onze oren geloofde. Een nieuw kaartje betekend namelijk ook nog dat we in second klass moeten reizen omdat hier geen reserveringsklassenloket is. Bij het 2nd-class loket worden we gelukkig geholpen door een aardige Indier die wel Engels kan. Hij weet ons te vertellen dat er over een kwartier een trein naar Agra gaat (had 2uur vertraging en vertrekt zo van perron 1). Jahoe! Snel erheen zien we op de brug dat de trein op perron 1 al gaat rijden… Rennen! Waar is 2nd class? Achterin? We springen er wel vast in, misschien kunnen we ons laten upgraden.
Een verbaasde Indiër kijkt op onze kaartjes, ondanks dat hij geen woord Engels kan wordt ons langzaam duidelijk waar zijn verbazing vandaan komt. De trein komt uit Agra en gaat naar het Oosten van India… Verkeerde kant op dus! Verkeerde trein! Dit kan toch niet waar zijn? En een boze conducteur die ons alleen toesnauwt dat we er het volgende station uit moeten…
Het volgende station is Gaya en ligt helaas 200km verderop.

We staan nu dus op -200km in 6uur…

Ook hier is alleen een tweede klas kaartje te koop, maar gelukkig wel direct naar Agra.
Met slechts een uurtje slaap hebben we ondertussen genoeg tijd gehad om te bedenken waarom dit allemaal zo vreselijk verkeerd gaat. We komen uiteindelijk tot de conclusie dat we een slecht kharma hebben opgelopen bij de crematie-ghat. De Hindu-goden zijn boos op ons, of teleurgesteld, nog erger. Vanaf nu krijgt iedere bedelaar (Hindu of niet) wat geld van ons. Een goed kharma afkopen, kijken of het werkt. Alleen kinderen krijgen geen geld, maar wel een biscuitje.
Daar is de trein (1,5h vertraagd) en de mensen puilen nu al uit de 2nd class… daar passen we echt niet in. Dan maar ons kharma testen en gewoon reserveringscoupe ingestapt. We mogen op het bed van een Indier zitten, en het is de goede trein! Nog steeds krijgt iedere arme een muntje van ons, Je weet maar nooit…
Maar we komen er! Om 21h rijden we Agra binnen: 22uur onderweg, 13uur in een trein en totaal 1000km afgelegd. Waar we deze dag meerdere malen hebben gedacht dat we misschien wel helemaal geen Taj Mahal zouden gaan zien, geloven we het ook pas weer als we in ons bedje in Agra liggen. Over 6uur weer op om als eerste bij de Taj te zijn!


Agra (Taj Mahal)

Daar is ze dan, de Taj Mahal. Een mausoleum die de Shah voor zijn overleden geliefde had gebouwd. Prachtig groot, van wit marmer, en op een verhoging geplaatst zodat het mooi afsteekt tegen de blauwe lucht. Die lucht is er helaas niet, het is een beetje smog/mistig. Het gebouw is geheel symmetrisch, en ook in de tuin is alles gespiegeld. Zelfs de moskee heeft een duplicaat, die echter niet als moskee mag worden gebruikt omdat de ingang niet op Mekka gericht is. De zoon van de Shah stoot op een zeker moment zijn vader van de troon. Hij zet hem gevangen in het Rode Fort en geeft hem enkel uitzicht op zijn geliefde Taj. Wanneer de Shah na 7jaren in gevangenschap overlijd, neemt zijn zoon niet de moeite het mausoleum van zijn vader af te bouwen (tegen over de Taj aan de andere kant van de rivier), maar plaatst hij hem naast zijn vrouw in de Taj. Deze marmeren kist verpest de symmetrie van het kunstwerk meteen. Leuk hoor, kinderen.


Dehli

Goed voorbereid gaan we weer op weg naar het treinstation (zakje kleingeld en biscuitjes mee voor de bedelaars). Don’t fuck with Kharma. We weten niet of we alweer helemaal veilig zijn, en we hebben voor deze treinreis slechts 1 ticket. Ik sta op plek 131 van de wachtlijst. Ieder beetje geluk is welkom!
Uiteindelijk gaat alles van een luie dakje. We hebben 2 kaartjes, en de trein rijd bijna op tijd. Zo is het treinreizen helemaal zo erg nog niet, en het is máár 4uur.

Onze laatste 1,5 dag is aangebroken. We besluiten toch maar een taxi te nemen om in een paar uur alle hoogte punten van de stad te zien. Nadeel is wel dat je om de 2 sites ook 2 souvenirshops moet bezoeken, waar de taxi dan extra geld mee verdient. Ander nadeel is dat het een islamitische feestdag is, waardoor enkele sites niet open zijn. Ach, we hebben wat van de stad gezien, het is ruim en westers opgezet. De ene Indier zet je vreselijk af, terwijl een ander heel behulpzaam en aardig is/lijkt. Het blijft moeilijk te pijlen…
Maar gelukkig is er altijd een mogelijkheid om een biertje te drinken op je laatste avond. Of nog een. Of een special tea, die ook echt in een thermoskan zit en die je uit witte bekers drinkt, omdat de eigenaar geen drankvergunning heeft. Klaar voor de grote terugreis gaan we om 5uur pas naar bed, alvast aanpassen aan het tijdsverschil. Alleen wel jammer dat over 4uurtjes de wekker al gaat ;)

En toen zat het er alweer op. Na 9 weken moet ik weer terug naar Nederland, waar het koud is, en stormt. Raar idee dat het bijna kerst is, voor mijn gevoel is het pas september ofzo…


Lopende zaken
- Vanaf het water is Varanasi net Venetie
- Leintje mag de Taj niet in van de security… Hij ziet er ook zo gevaarlijk uit
- Dolf houd toch wel van lopen, over de spoorbrug en door de ‘mindere’ wijken van Agra
- We kunnen weer bijna koe eten! Ik kan geen kip meer zien
- Air India vliegt ook met bijna lege toestellen, 300 stoelen voor nog geen 100 rezigers
- Extra loopings gemaakt bij Schiphol vanwege de storm
- De BK is nog open! Snel een cheeseburger, hmm
- Heb je 9wkn slechts 2 keer een dagje darmklachten gehad, zit je na de Hollandse burger al 2 dagen met krampende darmen aan de race… Welkom thuis ;)